Archiwum kategorii: Recenzje

Drugiego Matrixa nie będzie

Nie spektakularny pomysł, raczej skromna sceneria. Całkiem ludzcy naukowcy zamknięci w swoich laboratoriach, nie jakieś znowu potwory. Z drugiej strony opozycja, nie terroryści, ale i nie bojownicy o wolność. Reżyser Wally Pfister w swoim filmie Transcendencja, choć szuka potworów, bawi się klasycznymi znaczeniami. Czytaj dalej

O AUTORCE
Dziennikarka i publicystka z Krakowa. Jako wolny strzelec publikowała w magazynie kultury popularnej Esensja, Dzienniku Teatralnym i Onecie. Obecnie współpracuje z wydawnictwem Solaris przy tworzeniu Encyklopedii Fantastyki a konkretniej redaguje hasła związane z wątkami mitologicznymi i legendarnymi, występującymi w kulturze popularnej. Zajmuje się także grafiką komputerową i pisaniem do szuflady. W swoim czasie pod pseudonimem pisywała opowiadania do Internetu. Przez sześć lat prowadziła forum literackie. Chociaż ceni media tradycyjne, przyszłość widzi w dziennikarstwie internetowym. Realizuje się szczególnie w recenzjach i esejach, w których dzieli się odkryciami z zakresu literatury i filmu. Szczególnie ceni sobie fantasy. Interesuje się też kulturoznawstwem, grafiką komputerową i nowymi mediami. Swego czasu założyła i zarządzała literackim forum internetowym. W pracy dziennikarskiej stara się łączyć wszystkie wspomniane dziedziny.

Zatrzymani w czasie

Uchwycone w cudownie malarskich kadrach Jima Jarmuscha, wampiry jawią się w filmie jak bogowie, ów status rodzicieli ludzkości nieco zbyt nachalnie a może z właściwą im przekorą, podkreślają przybrane przez nich imiona Adama i Ewy. Częściej zatrzymane w czasie niż widziane w ruchu, mające w sobie więcej z arystokracji niż drapieżników, bo w Tylko kochankowie przeżyją, to wampiry, nie ludzie, stoją na straży dawno przebrzmiałych wartości. Czytaj dalej

O AUTORCE
Dziennikarka i publicystka z Krakowa. Jako wolny strzelec publikowała w magazynie kultury popularnej Esensja, Dzienniku Teatralnym i Onecie. Obecnie współpracuje z wydawnictwem Solaris przy tworzeniu Encyklopedii Fantastyki a konkretniej redaguje hasła związane z wątkami mitologicznymi i legendarnymi, występującymi w kulturze popularnej. Zajmuje się także grafiką komputerową i pisaniem do szuflady. W swoim czasie pod pseudonimem pisywała opowiadania do Internetu. Przez sześć lat prowadziła forum literackie. Chociaż ceni media tradycyjne, przyszłość widzi w dziennikarstwie internetowym. Realizuje się szczególnie w recenzjach i esejach, w których dzieli się odkryciami z zakresu literatury i filmu. Szczególnie ceni sobie fantasy. Interesuje się też kulturoznawstwem, grafiką komputerową i nowymi mediami. Swego czasu założyła i zarządzała literackim forum internetowym. W pracy dziennikarskiej stara się łączyć wszystkie wspomniane dziedziny.

Hobbit – niezwykła podróż?

Obiecująco zaczyna się ta przygoda. Z jednej strony niesie w sobie posmak nowego, z drugiej przypomina dobrze znane. Nie tylko wspólny początek łączy ekranizację „Hobbita”, w reżyserii Petera Jacksona, z filmową trylogią. Obrazy z „Władcy Pierścieni” będą powracać, przywoływane na różne sposoby. Stare z nowym splecie się w miejscami spójną, miejscami zbyt chaotyczną historię, wyznaczając początek kolejnej podróży utartymi szlakami. Czytaj dalej

O AUTORCE
Dziennikarka i publicystka z Krakowa. Jako wolny strzelec publikowała w magazynie kultury popularnej Esensja, Dzienniku Teatralnym i Onecie. Obecnie współpracuje z wydawnictwem Solaris przy tworzeniu Encyklopedii Fantastyki a konkretniej redaguje hasła związane z wątkami mitologicznymi i legendarnymi, występującymi w kulturze popularnej. Zajmuje się także grafiką komputerową i pisaniem do szuflady. W swoim czasie pod pseudonimem pisywała opowiadania do Internetu. Przez sześć lat prowadziła forum literackie. Chociaż ceni media tradycyjne, przyszłość widzi w dziennikarstwie internetowym. Realizuje się szczególnie w recenzjach i esejach, w których dzieli się odkryciami z zakresu literatury i filmu. Szczególnie ceni sobie fantasy. Interesuje się też kulturoznawstwem, grafiką komputerową i nowymi mediami. Swego czasu założyła i zarządzała literackim forum internetowym. W pracy dziennikarskiej stara się łączyć wszystkie wspomniane dziedziny.

Królewskie piętno

Zła królowa – uroda zaklęta w magicznym zwierciadle i zepsucie, przeglądające się w otaczającym świecie. Antagoniści królowej – zwyrodniałe karły i szlachetność łowcy kupiona za sto sztuk złota. I królewna Śnieżka zamknięta w wieży, oficjalnie umarła dla świata. „Królewna Śnieżka i Łowca” nie jest baśnią, lecz jej pochodną – fantasy. Wybierając taką konwencję Rupert Sanders, w swojej interpretacji Grimmów, podążył drogą na której można wyzyskać i jednocześnie zgubić wiele znaczeń. Czytaj dalej

O AUTORCE
Dziennikarka i publicystka z Krakowa. Jako wolny strzelec publikowała w magazynie kultury popularnej Esensja, Dzienniku Teatralnym i Onecie. Obecnie współpracuje z wydawnictwem Solaris przy tworzeniu Encyklopedii Fantastyki a konkretniej redaguje hasła związane z wątkami mitologicznymi i legendarnymi, występującymi w kulturze popularnej. Zajmuje się także grafiką komputerową i pisaniem do szuflady. W swoim czasie pod pseudonimem pisywała opowiadania do Internetu. Przez sześć lat prowadziła forum literackie. Chociaż ceni media tradycyjne, przyszłość widzi w dziennikarstwie internetowym. Realizuje się szczególnie w recenzjach i esejach, w których dzieli się odkryciami z zakresu literatury i filmu. Szczególnie ceni sobie fantasy. Interesuje się też kulturoznawstwem, grafiką komputerową i nowymi mediami. Swego czasu założyła i zarządzała literackim forum internetowym. W pracy dziennikarskiej stara się łączyć wszystkie wspomniane dziedziny.

Odmalować diabła

W kadrze królują ciała. Ciała umarłych, ciała po sekcji zwłok i ciała starych kobiet. Te powstałe w wyniku eksperymentów szalonego Wagnera i te wyniszczone chorobą i głodem. Wszystkie towarzyszą widzowi już od pierwszych scen, budząc wstręt. Kiedy z wnętrzności zmarłego Faust wyjmuje serce dowiadujemy się, że szukał tam duszy i jej nie znalazł. Czytaj dalej

O AUTORCE
Dziennikarka i publicystka z Krakowa. Jako wolny strzelec publikowała w magazynie kultury popularnej Esensja, Dzienniku Teatralnym i Onecie. Obecnie współpracuje z wydawnictwem Solaris przy tworzeniu Encyklopedii Fantastyki a konkretniej redaguje hasła związane z wątkami mitologicznymi i legendarnymi, występującymi w kulturze popularnej. Zajmuje się także grafiką komputerową i pisaniem do szuflady. W swoim czasie pod pseudonimem pisywała opowiadania do Internetu. Przez sześć lat prowadziła forum literackie. Chociaż ceni media tradycyjne, przyszłość widzi w dziennikarstwie internetowym. Realizuje się szczególnie w recenzjach i esejach, w których dzieli się odkryciami z zakresu literatury i filmu. Szczególnie ceni sobie fantasy. Interesuje się też kulturoznawstwem, grafiką komputerową i nowymi mediami. Swego czasu założyła i zarządzała literackim forum internetowym. W pracy dziennikarskiej stara się łączyć wszystkie wspomniane dziedziny.

Uchwyceni w naturze

Nazwał „Antychrysta” obłaskawieniem demonów, przywołując historię „Krzyku” Edwarda Muncha. Podobnie jak norweski malarz Lars von Trier postawił sobie za cel sportretowanie emocji a do ich zobrazowania wykorzystał ujęcia przyrody. Jego bohaterowie, na wzór postaci z dzieł Edwarda Muncha, ostatecznie ukazują oblicza zniekształcone i demoniczne. Film „Antychryst” jest krzykliwy. Czasem tak bardzo, że aż do kiczowatości. Czytaj dalej

O AUTORCE
Dziennikarka i publicystka z Krakowa. Jako wolny strzelec publikowała w magazynie kultury popularnej Esensja, Dzienniku Teatralnym i Onecie. Obecnie współpracuje z wydawnictwem Solaris przy tworzeniu Encyklopedii Fantastyki a konkretniej redaguje hasła związane z wątkami mitologicznymi i legendarnymi, występującymi w kulturze popularnej. Zajmuje się także grafiką komputerową i pisaniem do szuflady. W swoim czasie pod pseudonimem pisywała opowiadania do Internetu. Przez sześć lat prowadziła forum literackie. Chociaż ceni media tradycyjne, przyszłość widzi w dziennikarstwie internetowym. Realizuje się szczególnie w recenzjach i esejach, w których dzieli się odkryciami z zakresu literatury i filmu. Szczególnie ceni sobie fantasy. Interesuje się też kulturoznawstwem, grafiką komputerową i nowymi mediami. Swego czasu założyła i zarządzała literackim forum internetowym. W pracy dziennikarskiej stara się łączyć wszystkie wspomniane dziedziny.

Z Larssonem przez Sztokholm

Dwoista jest Szwecja Stiega Larssona. Z jednej strony Sztokholm. Uliczki i miejsca, które dadzą nanieść się na mapę z topograficzną precyzją. Problemy społeczne całkiem na serio. Z drugiej strony po prostu Miasto. Czytaj dalej

O AUTORCE
Dziennikarka i publicystka z Krakowa. Jako wolny strzelec publikowała w magazynie kultury popularnej Esensja, Dzienniku Teatralnym i Onecie. Obecnie współpracuje z wydawnictwem Solaris przy tworzeniu Encyklopedii Fantastyki a konkretniej redaguje hasła związane z wątkami mitologicznymi i legendarnymi, występującymi w kulturze popularnej. Zajmuje się także grafiką komputerową i pisaniem do szuflady. W swoim czasie pod pseudonimem pisywała opowiadania do Internetu. Przez sześć lat prowadziła forum literackie. Chociaż ceni media tradycyjne, przyszłość widzi w dziennikarstwie internetowym. Realizuje się szczególnie w recenzjach i esejach, w których dzieli się odkryciami z zakresu literatury i filmu. Szczególnie ceni sobie fantasy. Interesuje się też kulturoznawstwem, grafiką komputerową i nowymi mediami. Swego czasu założyła i zarządzała literackim forum internetowym. W pracy dziennikarskiej stara się łączyć wszystkie wspomniane dziedziny.

Dialog na trzy głosy

„Jest tylko cienka czerwona linia między rozsądkiem a szaleństwem”
Stare powiedzenie ze Środkowego Zachodu

Jedna rodzina. Trzy osoby, trzy skrajnie różne charaktery, trzy odrębne światy. Każda z osobowości dobitnie zaznaczona na scenie. Ona – Ritter, siostra młodsza – zgorzkniała i ironiczna, najczęściej siedzi w fotelu czytając gazetę albo przechadza się w rudej peruce od czasu do czasu zaciągając się papierosem. Ona – Dene, siostra starsza – wiecznie zabiegana między kuchnią a pokojem, wiecznie z talerzami w dłoniach. On – Ludwik, ich brat ­– ogarnięty obsesją czystości, cytuje Schopenhauera i samego siebie. Między nimi wszystkimi dialog. Dialog na trzy głosy. Czytaj dalej

O AUTORCE
Dziennikarka i publicystka z Krakowa. Jako wolny strzelec publikowała w magazynie kultury popularnej Esensja, Dzienniku Teatralnym i Onecie. Obecnie współpracuje z wydawnictwem Solaris przy tworzeniu Encyklopedii Fantastyki a konkretniej redaguje hasła związane z wątkami mitologicznymi i legendarnymi, występującymi w kulturze popularnej. Zajmuje się także grafiką komputerową i pisaniem do szuflady. W swoim czasie pod pseudonimem pisywała opowiadania do Internetu. Przez sześć lat prowadziła forum literackie. Chociaż ceni media tradycyjne, przyszłość widzi w dziennikarstwie internetowym. Realizuje się szczególnie w recenzjach i esejach, w których dzieli się odkryciami z zakresu literatury i filmu. Szczególnie ceni sobie fantasy. Interesuje się też kulturoznawstwem, grafiką komputerową i nowymi mediami. Swego czasu założyła i zarządzała literackim forum internetowym. W pracy dziennikarskiej stara się łączyć wszystkie wspomniane dziedziny.

Dooglądać do końca

Nowo u Almodóvara. Zamiast gamy emocji, intensywnych jak czerwień wypełniająca zazwyczaj kadry jego filmów, chirurgiczna precyzja. W miejsce domowych pomieszczeń, do których widz wdziera się jak nieproszony gość, dominujący chłód nowoczesnych, dużych przestrzeni. Bo w „Skórze, w której żyję” – najnowszym i, jak informują media, najbardziej dochodowym filmie w dorobku Almodóvara – nawet dzieła sztuki epatują chłodem. Czy są na nich rubensowskie kobiety, o szerokich udach i bujnych kształtach, czy współczesne eksperymenty formą – na tle białych ścian i wielkiego domu i jedne i drugie pozostają jednakowo chłodne. Czytaj dalej

O AUTORCE
Dziennikarka i publicystka z Krakowa. Jako wolny strzelec publikowała w magazynie kultury popularnej Esensja, Dzienniku Teatralnym i Onecie. Obecnie współpracuje z wydawnictwem Solaris przy tworzeniu Encyklopedii Fantastyki a konkretniej redaguje hasła związane z wątkami mitologicznymi i legendarnymi, występującymi w kulturze popularnej. Zajmuje się także grafiką komputerową i pisaniem do szuflady. W swoim czasie pod pseudonimem pisywała opowiadania do Internetu. Przez sześć lat prowadziła forum literackie. Chociaż ceni media tradycyjne, przyszłość widzi w dziennikarstwie internetowym. Realizuje się szczególnie w recenzjach i esejach, w których dzieli się odkryciami z zakresu literatury i filmu. Szczególnie ceni sobie fantasy. Interesuje się też kulturoznawstwem, grafiką komputerową i nowymi mediami. Swego czasu założyła i zarządzała literackim forum internetowym. W pracy dziennikarskiej stara się łączyć wszystkie wspomniane dziedziny.

Przedrzeźniacze

Zaczyna się, zanim jeszcze gasną światła, zanim wśród publiczności, zgromadzonej na scenie kameralnej Teatru Śląskiego w Katowicach, zapadnie cisza. Tymczasem na młodych aktorów czeka zadanie niełatwe. W „Historii” Gombrowicza, dostosowanej na potrzeby teatru przez Antoniego Gryzika, pobrzmiewają echa innych utworów, między innymi „Trans-Atlantyku”, „Ferdydurke” i „Pamiętnika z okresu dojrzewania”. Przy tak licznych odwołaniach gombrowiczowska ucieczka od formy wydaje się wymagać szczególnie mocnego zaakcentowania trzech nośników twórczości tego pisarza – groteski, absurdu i karykatury. Pierwsza kategoria odnosi się przede wszystkim do postaci, druga do nielinearności akcji, natomiast karykatura zamyka te dwa środki wyrazu w jednym. Całość tworzy spójną koncepcję, co przy maksymalnym wykorzystaniu ekspresji aktorów, stylistyki Gombrowicza, choreografii oraz przestrzeni scenicznej skutkuje niebanalnym i jednocześnie niełatwym w odbiorze spektaklem. Czytaj dalej

O AUTORCE
Dziennikarka i publicystka z Krakowa. Jako wolny strzelec publikowała w magazynie kultury popularnej Esensja, Dzienniku Teatralnym i Onecie. Obecnie współpracuje z wydawnictwem Solaris przy tworzeniu Encyklopedii Fantastyki a konkretniej redaguje hasła związane z wątkami mitologicznymi i legendarnymi, występującymi w kulturze popularnej. Zajmuje się także grafiką komputerową i pisaniem do szuflady. W swoim czasie pod pseudonimem pisywała opowiadania do Internetu. Przez sześć lat prowadziła forum literackie. Chociaż ceni media tradycyjne, przyszłość widzi w dziennikarstwie internetowym. Realizuje się szczególnie w recenzjach i esejach, w których dzieli się odkryciami z zakresu literatury i filmu. Szczególnie ceni sobie fantasy. Interesuje się też kulturoznawstwem, grafiką komputerową i nowymi mediami. Swego czasu założyła i zarządzała literackim forum internetowym. W pracy dziennikarskiej stara się łączyć wszystkie wspomniane dziedziny.