Dialog na trzy głosy

„Jest tylko cienka czerwona linia między rozsądkiem a szaleństwem”
Stare powiedzenie ze Środkowego Zachodu

Jedna rodzina. Trzy osoby, trzy skrajnie różne charaktery, trzy odrębne światy. Każda z osobowości dobitnie zaznaczona na scenie. Ona – Ritter, siostra młodsza – zgorzkniała i ironiczna, najczęściej siedzi w fotelu czytając gazetę albo przechadza się w rudej peruce od czasu do czasu zaciągając się papierosem. Ona – Dene, siostra starsza – wiecznie zabiegana między kuchnią a pokojem, wiecznie z talerzami w dłoniach. On – Ludwik, ich brat ­– ogarnięty obsesją czystości, cytuje Schopenhauera i samego siebie. Między nimi wszystkimi dialog. Dialog na trzy głosy. Czytaj dalej

O AUTORCE
Dziennikarka i publicystka z Krakowa. Jako wolny strzelec publikowała w magazynie kultury popularnej Esensja, Dzienniku Teatralnym i Onecie. Obecnie współpracuje z wydawnictwem Solaris przy tworzeniu Encyklopedii Fantastyki a konkretniej redaguje hasła związane z wątkami mitologicznymi i legendarnymi, występującymi w kulturze popularnej. Zajmuje się także grafiką komputerową i pisaniem do szuflady. W swoim czasie pod pseudonimem pisywała opowiadania do Internetu. Przez sześć lat prowadziła forum literackie. Chociaż ceni media tradycyjne, przyszłość widzi w dziennikarstwie internetowym. Realizuje się szczególnie w recenzjach i esejach, w których dzieli się odkryciami z zakresu literatury i filmu. Szczególnie ceni sobie fantasy. Interesuje się też kulturoznawstwem, grafiką komputerową i nowymi mediami. Swego czasu założyła i zarządzała literackim forum internetowym. W pracy dziennikarskiej stara się łączyć wszystkie wspomniane dziedziny.

Barwy krwi

Bywa dobra i zła. Czysta i nieczysta. Może przynosić życie i śmierć. Jej trzy barwy mają różne sensy. Królewna z opowiadania Neila Gaimana „Szkło, śnieg i jabłka” jest obciążona każdą z nich, bo „usta ma czerwieńsze niż krew, skórę białą jak śnieżka”, a „włosy czarne jak węgle”. Antybaśń Gaimana osadzona jest jednak w tradycji nie tylko Grimmów, ale też mitów i obrzędów inicjacyjnych. Związek między nimi wyznacza krew. Czerwona jak usta Śnieżki, biała jak skóra i czarna jak włosy. Czytaj dalej

O AUTORCE
Dziennikarka i publicystka z Krakowa. Jako wolny strzelec publikowała w magazynie kultury popularnej Esensja, Dzienniku Teatralnym i Onecie. Obecnie współpracuje z wydawnictwem Solaris przy tworzeniu Encyklopedii Fantastyki a konkretniej redaguje hasła związane z wątkami mitologicznymi i legendarnymi, występującymi w kulturze popularnej. Zajmuje się także grafiką komputerową i pisaniem do szuflady. W swoim czasie pod pseudonimem pisywała opowiadania do Internetu. Przez sześć lat prowadziła forum literackie. Chociaż ceni media tradycyjne, przyszłość widzi w dziennikarstwie internetowym. Realizuje się szczególnie w recenzjach i esejach, w których dzieli się odkryciami z zakresu literatury i filmu. Szczególnie ceni sobie fantasy. Interesuje się też kulturoznawstwem, grafiką komputerową i nowymi mediami. Swego czasu założyła i zarządzała literackim forum internetowym. W pracy dziennikarskiej stara się łączyć wszystkie wspomniane dziedziny.

Labirynt znaczeń

Nie jesteśmy nań przygotowani. Nie tam, gdzie historia zaczyna się całkiem realistycznie. Tam, gdzie postępujemy za bohaterem krok w krok, towarzysząc mu w każdej, nawet najintymniejszej czynności. A jednak jest tam, chociaż dobrze wtapia się w rzeczywistość. Mit, opisany z fotograficzną precyzją, staje się nieodłączną częścią na wskroś współczesnych realiów. Sprawia, że powieść Murakamiego, „Kafka nad morzem” jest przepełniona jedyną w swoim rodzaju magią. Czytaj dalej

O AUTORCE
Dziennikarka i publicystka z Krakowa. Jako wolny strzelec publikowała w magazynie kultury popularnej Esensja, Dzienniku Teatralnym i Onecie. Obecnie współpracuje z wydawnictwem Solaris przy tworzeniu Encyklopedii Fantastyki a konkretniej redaguje hasła związane z wątkami mitologicznymi i legendarnymi, występującymi w kulturze popularnej. Zajmuje się także grafiką komputerową i pisaniem do szuflady. W swoim czasie pod pseudonimem pisywała opowiadania do Internetu. Przez sześć lat prowadziła forum literackie. Chociaż ceni media tradycyjne, przyszłość widzi w dziennikarstwie internetowym. Realizuje się szczególnie w recenzjach i esejach, w których dzieli się odkryciami z zakresu literatury i filmu. Szczególnie ceni sobie fantasy. Interesuje się też kulturoznawstwem, grafiką komputerową i nowymi mediami. Swego czasu założyła i zarządzała literackim forum internetowym. W pracy dziennikarskiej stara się łączyć wszystkie wspomniane dziedziny.

Dooglądać do końca

Nowo u Almodóvara. Zamiast gamy emocji, intensywnych jak czerwień wypełniająca zazwyczaj kadry jego filmów, chirurgiczna precyzja. W miejsce domowych pomieszczeń, do których widz wdziera się jak nieproszony gość, dominujący chłód nowoczesnych, dużych przestrzeni. Bo w „Skórze, w której żyję” – najnowszym i, jak informują media, najbardziej dochodowym filmie w dorobku Almodóvara – nawet dzieła sztuki epatują chłodem. Czy są na nich rubensowskie kobiety, o szerokich udach i bujnych kształtach, czy współczesne eksperymenty formą – na tle białych ścian i wielkiego domu i jedne i drugie pozostają jednakowo chłodne. Czytaj dalej

O AUTORCE
Dziennikarka i publicystka z Krakowa. Jako wolny strzelec publikowała w magazynie kultury popularnej Esensja, Dzienniku Teatralnym i Onecie. Obecnie współpracuje z wydawnictwem Solaris przy tworzeniu Encyklopedii Fantastyki a konkretniej redaguje hasła związane z wątkami mitologicznymi i legendarnymi, występującymi w kulturze popularnej. Zajmuje się także grafiką komputerową i pisaniem do szuflady. W swoim czasie pod pseudonimem pisywała opowiadania do Internetu. Przez sześć lat prowadziła forum literackie. Chociaż ceni media tradycyjne, przyszłość widzi w dziennikarstwie internetowym. Realizuje się szczególnie w recenzjach i esejach, w których dzieli się odkryciami z zakresu literatury i filmu. Szczególnie ceni sobie fantasy. Interesuje się też kulturoznawstwem, grafiką komputerową i nowymi mediami. Swego czasu założyła i zarządzała literackim forum internetowym. W pracy dziennikarskiej stara się łączyć wszystkie wspomniane dziedziny.

Przedrzeźniacze

Zaczyna się, zanim jeszcze gasną światła, zanim wśród publiczności, zgromadzonej na scenie kameralnej Teatru Śląskiego w Katowicach, zapadnie cisza. Tymczasem na młodych aktorów czeka zadanie niełatwe. W „Historii” Gombrowicza, dostosowanej na potrzeby teatru przez Antoniego Gryzika, pobrzmiewają echa innych utworów, między innymi „Trans-Atlantyku”, „Ferdydurke” i „Pamiętnika z okresu dojrzewania”. Przy tak licznych odwołaniach gombrowiczowska ucieczka od formy wydaje się wymagać szczególnie mocnego zaakcentowania trzech nośników twórczości tego pisarza – groteski, absurdu i karykatury. Pierwsza kategoria odnosi się przede wszystkim do postaci, druga do nielinearności akcji, natomiast karykatura zamyka te dwa środki wyrazu w jednym. Całość tworzy spójną koncepcję, co przy maksymalnym wykorzystaniu ekspresji aktorów, stylistyki Gombrowicza, choreografii oraz przestrzeni scenicznej skutkuje niebanalnym i jednocześnie niełatwym w odbiorze spektaklem. Czytaj dalej

O AUTORCE
Dziennikarka i publicystka z Krakowa. Jako wolny strzelec publikowała w magazynie kultury popularnej Esensja, Dzienniku Teatralnym i Onecie. Obecnie współpracuje z wydawnictwem Solaris przy tworzeniu Encyklopedii Fantastyki a konkretniej redaguje hasła związane z wątkami mitologicznymi i legendarnymi, występującymi w kulturze popularnej. Zajmuje się także grafiką komputerową i pisaniem do szuflady. W swoim czasie pod pseudonimem pisywała opowiadania do Internetu. Przez sześć lat prowadziła forum literackie. Chociaż ceni media tradycyjne, przyszłość widzi w dziennikarstwie internetowym. Realizuje się szczególnie w recenzjach i esejach, w których dzieli się odkryciami z zakresu literatury i filmu. Szczególnie ceni sobie fantasy. Interesuje się też kulturoznawstwem, grafiką komputerową i nowymi mediami. Swego czasu założyła i zarządzała literackim forum internetowym. W pracy dziennikarskiej stara się łączyć wszystkie wspomniane dziedziny.

© Cyberteksty 2014
Credits 1 and 2